انگار ؛

کارخانه ی نیشکر ,

هفت تپه است,

لب های زیبای تو ...

ترسم قند لبانت ،

مرا به دیابت مبتلا کند..

متین

تُو شیـفت شَبـت را

بیمـار مُداوا مــے کنــے

من شیفـت شَبـم را

با دل مُـدارا می کنـم

متین

چشم یعقــوب از بوی پیــرآهن

یوســف بینـا می شــود

سر قبــرم اســم تو را گیـرند

در دلــم غـوغا می شــود

متین

تو را چون جوانی ، که مادرش را پس از سال ها
پیدا کرده و از فرط شادی می گرید
یا چو پیرزنی ، پس از دیدن عکس جوانی هایش
در شب عروسیش ذوق می کند
یا به اندازه ی هیجان و اشتیاق کشتی گیری که
پس از سال ها جنگیدن
به مدال المپیک می رسد
تو را همانقدر دوستت دارم
همانقدر با عشق با ذوق
همانقدر از جان و دل دوستت دارم
متین

𝑴𝒂𝒕𝒊𝒏 :

عکس تو هنوز بعد سال ها

در قاب گوشی ام خود نمایی می کند

گفتم سالها بگذرد دل فراموشت می کند

لیک هر سال بی قراری می کند

متین

𝑴𝒂𝒕𝒊𝒏 :

تو نسیم
کدامین باد بهاری
به من که می رسی
دل مجنونم را می لرزانی
متین

اگر دیدی
کسی که دوستش داری
دگر با کارهای تو دلش غنج نمی رود
یا از کارهای تو شاد
و نه پی در پی برایت وقت می گذارد
و نه در پی شاد کردنت است
وقت و زمان برای تو ندارد
بدان دیر وقتی ست
از تو بریده است
منتظر بهانه ای ست
برای رفتن
متین

اگر همــان روز که رفتی
در کنـارم می مــاندی
الان دختـرک ده سـاله ی ما
داشـت در کـنج اتاقش
موهای بـلوند عروسکـش را می بافت
یا که در آغـوش من با زبان کـودکانه اش

دلبـری می کرد
یا پسـرک تخش و بازیگوش ما جلـوی پایمـان
با لبـاس پلیـسی اش داشـت
به ماشـین های اسبـاب بازی اش
دستـور حرکت یا توقـف می داد
یا که با تفنگ دنبال دزد تخیلی اش می کرد
و مـن و تو در حـالی که لبخـند بر لبـانمان بود
چــای دو نفـرمایمان را سر می کشیـدیم
متین

چه روز خاصی بود امروز
چون نه به او فکر کردم
نه ذهنم دگر مشغول او بود
انگار از اول نبود که
بخواهم به او فکر کنم
خالی شدم از هرچی فکر اوست
تهی شدم از عشق به او
من بودم یک آدم اما بدون عشق
متین

شماره ات را هنوز دارم

نه از گوش ام که از ذهنم پاک نکرده ام

شاید زنگ نزنم

ولی ممکن است روزی

از این شماره کسی به من زنگ بزند

و اسمت بر صفحه گوشی ام ظاهر شود

می دانم و مطمنم دلم ناخوداگاه هررری می ریزد

قلب به طپش می افتد و رنگ از رخم می رود

کسی مرا در آن حالت ببیند شاید از من بپرسد

یک تماس و این همه دستپاچگی برای چیست

بی شک او نمی داند این یک تماس معمولی نیست و

تو هم یک مخاطب معمولی نیستی

اسمت را مخاطب خاص من ثبت کرده ام

آری تو مخاطب خاص منی

بگـذشت شبی تا به سـحر ، به شـادی و طــرب
صد حیــف ، مـی بود و طـرب بود ولی یـار نبود
متین

𝑴𝒂𝒕𝒊𝒏 :

مدیون دلم شده ام
طفلکی دل او را خواست
اما عقل دیگر نخواست

متین

𝑴𝒂𝒕𝒊𝒏 :

تهدید به رفتن می کنی !!!
دانی که جانم می رود .
بودن را در کنارم تمرین کن ،
تا من ریشه در خاکت زنم .

متین

یکی گفت ؛ تو که حال دل

خیلی ها رو خوب کردی

چرا حال دل خودت خرابه

گفتم ؛ آخه بقیه به حرفام

گوش می دادند

اما دلم به حرف هیچکس

گوش نمی دهد

متین

یکی هست که

نه دکتر است نه پرستار

اما بلد است بی هیچ دارویی

حال مرا خوب کند

کاش همه یک

حال خوب کن ، داشتند

متین